|
نوشته شده توسط modir3
|
|
شنبه ، 3 بهمن 1388 ، 08:55 |
|
شاید بتوان نورانی ترین لحظات انقلاب اسلامیمان را دوران دفاع مقدس نامید . با شنیدن نام دفاع مقدس ذهن ناخود آگاه متوجه ایام هشت ساله جنگ تحمیلی و دفاع مقدس می شود .روزگاری که نورش چشم را بینا و صدایش گوش را شنوا می ساخت و رهروان راهش بینا و شنوا بودند .از آن زمان حرف ها بسیار و قول ها فراوان است .سال ها از آن ایام می گذرد و گذر زمان هنوز نتوانسته است این دوره را آن گونه که شایسته است بشناسد .گروهی این دوران را فقط در همان هشت سال خلاصه می کنند و برای آن زمان و مکان و ابتدا و انتها مشخص می سازند و با به پایان رسیدن آن عملا جنگ برایشان تمام شده و تنها یک هدف دارند و آن زنده نگه داشتن یاد شهداست ، که این خود امری متعالی است ، اگر تبدیل به شعار نشود .گروهی دیگر جنگ را تمام شده و خود را رها از هرگونه مبارزه می دانند و روزگار به غفلت می گذرانند .در این اثنا گروه سومی هم وجود دارد که این دوران هشت ساله را یکی از نقاط شروع مبارزه می داند که نه تنها با به پایان رسیدن جنگ تمام نشد بلکه به شکل جدی تری هم ادامه پیدا کرد .دوران دفاع مقدس محصور آن هشت سال نیست ، آن هشت سال نماد بود ، آن هشت سال یکی از جلوه های مقاومت بود و خود سکویی برای مرحله بعدی مبارزه تلقی می شود .دفاع مقدس پایان نبود بلکه آغازی برای مقاومت و مبارزه بود ، مقاومت بر سر ارزش ها مبارزه با کفر و نفاق و شرک .و این راه همچنان ادامه دارد .....و این راه همچنان به رزمندگانی احتیاج دارد که به تعبیر یکی از شهدا در سیم خاردارهای نفسشان گیر نکرده باشند .در این بین وظیفه خطیر قشر دانشجو ابتدا شناخت این مبانی و سپس ادامه دادن این راه است .راهی که ابتدایش شناخت و انتهایش شهادت در راه خداست . ان شاالله
 |
|
Last Updated on يكشنبه ، 4 بهمن 1388 ، 16:57 |
